Ανθοθεραπεία - Συμβουλευτική / Ψυχοθεραπεία
Η Σημασία της Θεραπευτικής Σχέσης 

Πολλοί από τους ενδιαφερόμενους για την ανθοθεραπεία με ρωτούν γιατί συνδυάζω την ανθοθεραπεία μαζί με την ψυχοθεραπεία εκτός, από τον προφανή λόγο, του ότι είμαι ψυχοθεραπεύτρια. Η απάντηση είναι ότι, μέσα από την εμπειρία μου, διέκρινα αρκετούς λόγους που επιβεβαιώνουν την σκοπιμότητα αυτής της συνύπαρξης. Παραθέτω μερικούς για να εξηγηθώ.
 
Όταν ο υποψήφιος θεραπευόμενος αποφασίσει να ζητήσει τη βοήθεια της ανθοθεραπείας έχει συνήθως ήδη δοκιμάσει και άλλες συμβατικές ή εναλλακτικές θεραπείες. Αυτές οι θεραπείες μπορεί να τον έχουν βοηθήσει, σε κάποιο βαθμό,αλλά δεν τον έχουν απαλλάξει από τα ζητήματα που τον απασχολούν σοβαρά.
 
Έρχεται στην ανθοθεραπεία, για πρώτη φορά, εκθέτοντας στον θεραπευτή τι τον απασχολεί και φεύγει με ένα φιαλίδιο που περιέχει ένα συνδυασμό (σχήμα) ανθοϊαμάτων προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες ανάγκες του. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τα συμπτώματα του ή άλλες δυσαρμονικές καταστάσεις ανακουφίζονται άμεσα. Πρέπει να σημειώσω ότι τα ανθοϊάματα δεν επιβάλλονται στη συνειδητότητα αλλά βιώνονται φυσικά σαν κάποιος από πάντα να μπορούσε να κάνει αυτό που δεν κατάφερνε, μέχρι τώρα, να κάνει. 

Αυτό συμβαίνει διότι η ανθοθεραπεία, ανυψώνοντας τις δονήσεις, μας συνδέει με τα αποθέματα των ικανοτήτων και δυνατοτήτων που βρίσκονται στον "Ανώτερο Εαυτό" μας. Είναι σαν να "αλλάζουμε το κανάλι" που βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο. 

Αυτή την εμφανή καλυτέρευση, όπως είναι εύλογο, θέλουμε να την κρατήσουμε για πάντα. Η ζωή όμως με τις απαιτήσεις, τα απρόοπτα και τα επείγοντα της μας αποπροσανατολίζει και ξεχνάμε την αίσθηση αυτής της πρόσκαιρης βελτίωσης (που θα μπορούσε να γίνει μόνιμη, αν την συνδυάζαμε με ψυχοθεραπεία). 
 
Έτσι, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι η ανθοθεραπεία δεν ήταν παρά ένα πυροτέχνημα. Εδώ, υπάρχει μια παρεξήγηση. Η ανθοθεραπεία μπορεί να λειτουργήσει σαν “quick fix”, πολλές φορές, αλλά η διαδικασία της ωρίμανσης και της αλλαγής απαιτεί μια “steady fix” αντιμετώπιση. 

Μας διαφεύγει το γεγονός, ότι ένα σύμπτωμα ή μία κακή συνήθεια, που μας ταλαιπωρεί χρόνια θα απαιτήσει από μας ένα χρονικό διάστημα, διαφορετικό κατά περίπτωση, για να μας απαλλάξει από την επίμονη παρουσία του. 

Εκτός του ότι η ανθοθεραπεία δυσφημείται με την "quick fix" και "do it yourself" νοοτροπία, αυτό που κυρίως χάνεται είναι μια σοβαρή θεραπευτική ευκαιρία, αποτέλεσμα μιας εξίσου σοβαρής θεραπευτικής σχέσης.

Ήρθαμε στη ζωή μέσα από μια σχέση, μεγαλώσαμε μέσα από μια σχέση, διδαχτήκαμε μέσα από μια σχέση, τραυματιστήκαμε μέσα σε μια σχέση.
 
Πως μπορούμε να πιστεύουμε ότι θα θεραπευτούμε χωρίς, μία ειδική γι αυτόν σκοπό, σχέση; 

Η θεραπευτική σχέση είναι μια πολυδιάστατη σχέση που χρησιμοποιεί τις διαφορετικές ικανότητες και λειτουργίες του θεραπευτή μαζί με την πολυπλοκότητα και την διαφορετικότητα του θεραπευόμενου για να απαλύνει ή να εξαφανίσει τα συμπτώματα του ή/και να προωθήσει την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του. 

Υπάρχουν πέντε διαστάσεις στη θεραπευτική σχέση που λειτουργούν ανεξάρτητα από τον ψυχοθεραπευτικό προσανατολισμό του θεραπευτή. Οι πέντε αυτές διαστάσεις ενυπάρχουν σε όλες τις ψυχοθεραπευτικές σχέσεις, μόνο που κάθε σχολή ψυχοθεραπείας δίνει περισσότερη έμφαση σε κάποιες από αυτές(1). 

Άς τις δουμε πιο αναλυτικά για να καταλάβουμε και τη σημασία τους

1.  Όλοι, λίγο πολύ, έχουμε συσσωρεύσει αρνητικές εμπειρίες από την οικογένεια από την οποία προερχόμαστε, εμπειρίες που δημιουργούν μια ψυχική επιβάρυνση που την κουβαλάμε μέσα μας, όλη μας τη ζωή. Αυτή η επιβάρυνση λειτουργεί ως παραμορφωτικός φακός που διαστρεβλώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τον εαυτό μας, τον κόσμο και τις "καινούργιες σχέσεις μας".
 
Οι πρώιμες, επώδυνες, τραυματικές εμπειρίες έχουν την τάση να δημιουργούν ένα κύκλο επανάληψης του γνώριμου οικογενειακού σεναρίου που ζήσαμε και μια διαιώνιση του ψυχικού τραύματος.

Οι ασυνείδητες επαναλήψεις των τραυματικών γεγονότων εξυπηρετούν το σκοπό να κυριαρχήσουν, να ελέγξουν ή να δώσουν μια νέα διέξοδο στην τραυματική κατάσταση.
 
Αυτός ο ψυχαναγκασμός της επανάληψης (2) τον οποίο ο Freud αποκάλεσε  "νεύρωση του πεπρωμένου" εκδηλώνεται στις ζωές των ανθρώπων σαν ένα βασικό χαρακτηριστικό που παραμένει πάντα το ίδιο και είναι ρυθμισμένο να δημιουργεί την ίδια εμπειρία.
 
Η  επανάληψη αυτής της "κακής τύχης" μπορεί επίσης να οφείλεται στην πίστη που θέλουμε να έχουμε στους πρώιμους δεσμούς μας, ή σε αλληλεπιδράσεις που είναι ήδη γνώριμες, επομένως, λιγότερο αγχώδεις, ή στο γεγονός ότι δεν διαθέτουμε άλλο τρόπο να σχετιστούμε (3).
 
Τι χρειάζεται να γίνει για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της επανάληψης; Χρειάζεται, κατά τη γνώμη μου, μια θεραπευτική σχέση που, ανάμεσα στα άλλα, θα βοηθήσει τον πελάτη καίρια να επαναπροσδιορίσει την "κακιά του μοίρα" ως πρώιμο προγραμματισμό που ασκεί πάνω του ασυνείδητη πίεση.