Πρέπει οπωσδήποτε, να κάνω Συμβουλευτική ή Ψυχοθεραπεία με την Ανθοθεραπεία 

Με αφορμή αυτό το ερώτημα που τέθηκε από επισκέπτες της ιστοσελίδας μου θα ήθελα, κατ΄αρχήν, να δώσω μια σύντομη απάντηση. Όχι, δεν είναι υποχρεωτικό να συνδυαστούν οι δυο θεραπείες. Η ανθοθεραπεία μπορεί να έχει αποτελέσματα και χωρίς την ψυχοθεραπεία. Όταν ανέπτυσσα τα Επτά Επίπεδα της Ανθοθεραπείας είχα διαπιστώσει, με δέος, σε πόσους τομείς της ζωής ή της καθημερινότητας, η ανθοθεραπεία μπορεί να μας στηρίξει. Επαναλαμβάνω εδώ, για να υπενθυμίσω: 

1. Βελτίωση της Καθημερινότητας. 

2. Ανταπόκριση σε Ειδικές Απαιτήσεις της Καθημερινότητας. 

3. Ανταπόκριση στις Μεταβατικές Περιόδους της Ζωής. 

4. Βελτίωση  Συμπτωμάτων. 

5. Εξισορρόπηση, Ανάπτυξη και Αναδόμηση του Χαρακτήρα (;)
 
6. Προώθηση Ικανοτήτων στον Εργασιακό Χώρο.  

7. Ανάπτυξη Ικανοτήτων, Ταλέντων και Κατεύθυνσης στη Ζωή (;) 

Τα τρία πρώτα επίπεδα, ακόμα και η βελτίωση συμπτωμάτων μπορούν να υποστηριχτούν, μόνο με την ανθοθεραπεία, χωρίς τη μεσολάβηση της συμβουλευτικής ή της ψυχοθεραπείας. Αν όμως θεωρήσουμε ότι τo σύμπτωμα έχει μια συναισθηματική αλήθεια που το κάνει απαραίτητο για την ψυχική μας ισορροπία -παρ΄ όλο τον πόνο που προκαλεί- θα θελήσουμε να αναζητήσουμε τη σημασία και το νόημα του (καθώς και τις κρυφές απολαβές του). Σε αυτή τη περίπτωση, η συνεργασία ανθοθεραπείας /συμβουλευτικής είναι επιθυμητή για να διαλευκάνει και να αποκαταστήσει αυτή τη δυσαρμονία . 

Τα επίπεδα πέντε και επτά προϋποθέτουν μια, σε βάθος, διερεύνηση του ψυχικού κόσμου του θεραπευόμενου, γιατί τα ζητήματα του είναι ενσωματωμένα μέσα στον χαρακτήρα του. Αυτά θεωρώ, τα κατ εξοχήν, πεδία της συμβουλευτικής και της ψυχοθεραπείας. Θεραπευτής και θεραπευόμενος δεσμεύονται να κατανοήσουν τις δυσκολίες και τα εμπόδια αλλά και τις αρετές και τις ικανότητες του δεύτερου.
 
Για να το πετύχουν αυτό, φτιάχνουν μία θεραπευτική σχέση η οποία θα φωτίσει, εκτός των άλλων, το πώς ο θεραπευόμενος, παραμορφώνει την εικόνα που έχει για τον εαυτό του και τους άλλους, επομένως, πώς εμποδίζει τον πραγματικό του εαυτό να αναδυθεί και τις σχέσεις του να ειναι γόνιμες. 

Κατά δεύτερο λόγο, η θεραπευτική σχέση θα συμπληρώσει ή θα αναπληρώσει εκεί που οι προηγούμενες αποδείχθηκαν ελλειμματικές ή τραυματικές. Σε άλλο άρθρο μου, περιγράφω την συνολική χρησιμότητα και πολυπλοκότητα της θεραπευτικής σχέσης. 

Εδώ, θα ήθελα να διευκρινίσω, ότι κατανοώ τους ενδοιασμούς μιας μερίδας ανθρώπων απέναντι στη συμβουλευτική  και την ψυχοθεραπεία, ιδιαίτερα εάν είχαν κάποια αρνητική εμπειρία, έστω και μοναδική. 

Όταν ο άνθρωπος αποφασίζει να μιλήσει για τα προβλήματα του σε ένα ψυχοθεραπευτή, θέλει να νοιώσει ότι γίνεται αποδεκτός με κατανόηση, ενδιαφέρον, αυθεντικότητα και αναγνώριση της μοναδικότητας του. Δεν θέλει να είναι αυτός, που θα τον «χωρέσουμε» στην προκρούστεια κλίνη των θεωριών μας.Το θλιβερό είναι ότι κάποιες τέτοιες πρακτικές έχουν διώξει τους ενδιαφερόμενους από την ψυχοθεραπεία και έχουν ίσως συμπαρασύρει και ψυχοθεραπευτικές σχέσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, ουσιαστικά.
 
Και λέω ψυχοθεραπευτικές σχέσεις και όχι ψυχοθεραπευτικές σχολές γιατί αυτό που έχει αποδειχθεί ότι θεραπεύει στην ψυχοθεραπεία δεν είναι τόσο η ψυχοθεραπευτική μέθοδος που έχει επιλεγεί, όσο η προσωπικότητα του θεραπευτή και η ποιότητα της σχέσης που αναπτύσσει με κάθε θεραπευόμενο. 

Από την άλλη μεριά, νομίζω ότι υπάρχει μια υπερεκτίμηση
 της ενεργειακής διάστασης του ανθρώπου από την πλευρά ορισμένων ενεργειακών θεραπευτών.Έτσι, δίνεται η εντύπωση ότι η ψυχική, συναισθηματική, νοητική, σωματική, βιολογική ή άλλη διαστάση του ανθρώπου έρχεται σε δεύτερη μοίρα με το σκεπτικό ότι τα πάντα, στη βάση τους είναι ενέργεια.
 
Μπορεί η διαταραχή να κάνει, πρώτα, την εμφάνιση της, στο ενεργειακό πεδίο του ανθρώπου, εκδηλώνεται, όμως,ως αμυντικό συναίσθημα, δυσλειτουργική σκέψη και πράξη ή σωματικό σύμπτωμα. Η διαταραχή, κατά κάποιον τρόπο, ανθρωποποιείται, δεν παραμένει μόνον στην ενεργειακή, άυλη ή ημιάυλη διάσταση του ανθρώπου. 

Μία άλλη αναληθής αντίληψη, σχετικά με τη συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία, είναι ότι όταν κάποιος προσφεύγει σε αυτές,είναι, κατά κάποιον τρόπο, «προβληματικός» ή «τάχει χαμένα».
Η συμβουλευτική και η ψυχοθεραπεία, εκτός των άλλων, προϋποθέτει να έχεις την ικανότητα να αλληλεπιδράς ζωντανά με ένα άλλο άνθρωπο και να παίρνεις την κατάλληλη απόσταση από τα θέματα σου για να τα κατανοείς, να έχεις ή να μπορείς να αναπτύξεις, δηλαδή, ψυχολογική σκέψη.
 
Αυτό σημαίνει ότι, όχι μόνο «προβληματικός» δεν είσαι, αλλά έχεις οργανώσει ένα αρκετά διαφοροποιημένο εγώ που μπορεί να λειτουργεί ως παρατηρητής των προσωπικών σου ζητημάτων, μπορεί να θέτει ερωτήματα, μπορεί να παίρνει απαντήσεις, και τις καινούργιες ενοράσεις να τις χρησιμοποιεί για να αναδιατάσσεται, στοιχείο απαραίτητο, κάθε διαδικασίας ανάπτυξης, εξέλιξης και μετουσίωσης του χαρακτήρα. 

Βεβαίως, παραδέχομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται σε συνεχή πνευματική αναζήτηση και παίρνουν τα μαθήματα και τις απαντήσεις τους από διαφορετικά μονοπάτια αυτογνωσίας. Πιστεύω ότι η ψυχική και η πνευματική ανάπτυξη έχουν τον δικό τους τρόπο και τον δικό τους δρόμο για τον καθένα. Επομένως, δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ο συνδυασμός ψυχοθεραπείας-ανθοθεραπείας είναι ο απόλυτος δρόμος για την ολοκλήρωση. Είναι,όμως,ένας.
 
Η ψυχοθεραπεία αναδεικνύει, διερευνά  και ερμηνεύει την δυσαρμονική ή δυσλειτουργική κατάσταση, ενώ η ανθοθεραπεία προσφέρει το βίωμα της αρμονικής ή λειτουργικής κατάστασης. Και αυτό ειναι, θαρρώ, εξαιρετικά σημαντικό γιατί είναι άλλο να μιλάς σε κάποιον για ηρεμία, χαρά, ισορροπία και άλλο είναι να του δίνεις την ευκαιρία να βιώσει αυτές τις καταστάσεις, μέσα από αποστάγματα λουλουδιών. 

Πιστεύω, επιπλέον, ότι το ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης είναι ένα ταξίδι τουλάχιστον για δύο (υπάρχουν και οι ομαδικές, ή οι οικογενειακές θεραπείες) και όταν δεν υπάρχει συμπμορευτής, δάσκαλος ή θεραπευτής, το ταξίδι μπορεί να είναι μοναχικό, αδιέξοδο και πολλές φορές επικίνδυνο.  Ο καθένας τελικά αποφασίζει για την ψυχοπνευματική του πορεία .
 
Η ανθοθεραπεία, με ή χωρίς συμβουλευτική ή ψυχοθεραπεία, έχει την μοναδική ιδιότητα να λειτουργεί σαν «πρόγευση του παραδείσου». Άν, δηλαδή, αποζητάς ηρεμία, το ανθοΐαμα θα την προσφέρει. Αν επιζητάς επιτυχία, το ανθοΐαμα θα αναδείξει τις δυσλειτουργικές πεποιθήσεις,που την εμποδίζουν. Αν επιθυμείς περισσότερη δημιουργικότητα, το ανθοΐαμα θα σε συνδέσει με την έμπνευση και την δημιουργική ενέργεια μέσα σου και θα σε αποτρέψει από οποιαδήποτε αυτοκριτική καταστέλλει την δημιουργικότητα σου. Είναι αυτό δυνατόν;
 
Στην ανθοθεραπεία, είναι.